Όπως όλα τα πράγματα έχουν την Ιστορία τους έτσι και ο Σύλλογος Βοϊωτών Κοζάνης , έχει και αυτός τη δική του ιστορία.

                Ξεκίνησε άτυπα μετά το τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου.

                Στην πόλη της Κοζάνης βρέθηκαν μερικές οικογένειες από την Επαρχία Βοΐου καταγόμενοι, είτε κυνηγημένοι από τους κατακτητές και κατέφευγαν στις μεγάλες πόλεις για να κρυφτούν, είτε βρέθηκαν σαν δημόσιοι Υπάλληλοι, εκπαιδευτικοί, Γιατροί, Επαγγελματίες, είτε σαν εργάτες, οικοδόμοι, είτε σαν διάφοροι τεχνίτες άλλων επαγγελμάτων, αλλά το πλείστον ήταν οικοδόμοι.

Στην πόλη της Κοζάνης κατοικούσαν οικογένειες και πριν από τον αναφερόμενο πόλεμο.

 Οι οικογένειες αυτές ήταν πολύ λίγες, όπως

του Δημητρίου Γκαβανά , που διατηρούσε χαρτοπωλείο και εξέδιδε την εβδομαδιαία εφημερίδα ‘ΕΝΩΣΗ΄, από το Ροδοχώρι Βοΐου ,

του Μιλτιάδη και Γρηγόρη Τζουβαλέκη, από το Κριμίνι, που διατηρούσαν το ξενοδοχείο ‘Πανελλήνιο’ στην οδό Ξ. Τριανταφυλίδη, πιο κάτω από τον ιερό Ναό Αγίου Νικολάου ,

του  Βασίλειου Καραβίδας από τον Πεντάλοφο που διατηρούσε καφενείο και βενζινάδικο που ήταν μεταξύ του Ι.Ν Αγίου Νικολάου και Ξενοδοχείου Τζουβαλέκη,

 Ο Αλέξανδρος (Αλέκος) Χονδροκώστας από τον Πεντάλοφο που ήταν Υπάλληλος, Σταθμάρχης, στην Κοινή Διεύθυνση Φορτηγών Αυτοκινήτων του Νομού Κοζάνης,

 ο Μιχάλης Σαμαρινιώτης, από τον Βυθό Βοΐου ο οποίος ασκούσε το επάγγελμα του εργολάβου οικοδόμου και νυμφεύτηκε κοπέλα από την Κοζάνη και εγκαταστάθηκε μόνιμα στην πόλη της Κοζάνης.

 Οι μετά τον πόλεμο που εγκαταστάθηκαν , από όσους θυμάμαι ήταν,

 Ο Απόστολος Τζημάνης από το Βυθό οικοδόμος,

 Ο Ιωάννης Μπαμπαλής, εργολάβος οικοδομών από τον Πεντάλοφο,

 ο Δημήτριος Παναγιωτίδης από την Δαμασκηνιά, Στρατιωτικός σε τιμητική αποστρατεία ,

ο Αθανάσιος Παπαχρήστος από το Δασύλλιο οικοδομικές εργασίες,

 ο Αθανάσιος Τζάμος από το Δασύλλιο τεχνίτης οικοδόμος,

ο Ευθύμιος Παλέτας, οικοδόμος από τοΠολυκάστανο,

ο Σωτήρης Μακρής οικοδόμος, από τον Πεντάλοφο, που στις συνεστιάσεις του Συλλόγου,  σαν δεινός χορευτής, χόρευε στο Ταψί,

 ο Τζιαμπίρης Αριστοτέλης και Τζιαμπίρης Δημήτριος από τον Βυθό , τεχνικοί στη Νομαρχία Κοζάνης,

ο Παπούλιας Δημήτριος οικοδομικές εργασίες,

  ο γιός του Κωνσταντίνος Παπούλιας , υπάλληλος στην Νομαρχία Κοζάνης από το Πολυκάστανο,

ο Χρήστος Κατσίκας Δάσκαλος από τον Βυθό,

 ο Σάκης Παπαϊωάννου, υπάλληλος στην Νομαρχία Κοζάνης,

 ο  Καραγιώργος Χρήστος οικοδόμος από την Καλλονή ,

ο  Λάζαρος Παπαιωάννου   Δάσκαλος από την Κορυφή,

ο  Θεμιστοκλής Ζηκόπουλος υπάλληλος ΟΤΕ από την Ανθούσα,

 ο αδελφός του Ιωάννης από την Ανθούσα , εκδότης της εβδομαδιαίας εφημερίδας ‘Δυτική Μακεδονία’,

ο Ανδρέας Λαλόπουλος απόστρατος αξιωματικός του Μηχανικού και εργολάβος Δημοσίων εργων από το Πολυκάστανο,,

ο Πούλιος Σκόρδας αστυνομικός από το Δασύλλειο,

ο Γκισδάκης Κλεάνθης .Γιατρός Ακτινολόγος , από το χωριό Μεσολούρι Γρεβενών το οποίο υπαγεται στην εκκλησιαστική περιοχή Σισανίου και Σιατίστης, όπου υπάγεται και η επαρχία Βοίου,

οι αδελφοί Σδούκου Στέργιος και Άγγελος  οικοδόμοι από τον Πεντάλοφο,

ο Νικόλαος Κογιόπουλος, οικοδόμος από τον Πεντάλοφο,

 ο Άγγελος Πετρόπουλος ελαιοχρωματιστής από την Καλλονή,

 οι αδελφοί Κοσματόπουλοι , από την Καλλονή οικοδόμοι,

 ο Χρήστος Ζιώτας από την κορυφή, οικοδόμος,

ο Βασίλειος Χαρόβας και ο γιός του Σιδεράδες οικοδομών από το Μεσόλογγο,

ο Νίκος Αθανασιάδης μηχανικός εργολάβος Δημοσίων έργων,

ο Δημήτριος Γκόλας,ο Φώτης Τσατσόπουλος,ο Σωτήρης Παπακωτούλας,

ο Σωτήρης Δημόπουλος,ο Ιωάννης Τζιμόπουλος Δάσκαλος,

ο Παναγιώτης Ευάγγελόπουλος ,

ο Ανδρέας Γκόβας και ο Τζίκος Ντίμτσίος μουσικοί από τον Πεντάλοφο,

ο Γιάννης  Μάλαμας υπάλληλος Ο.Τ.Ε από την Σιάτιστα , και πολλοί άλλοι των οποίων τα ονόματα δεν θυμάμαι.

Όλοι οι παραπάνω  που ανέφερα, οι περισσότεροι ήταν με τις οικογένειες τους και για να έχουν μία σύνδεση μεταξύ τους και να συζητούν για τα χωριά τους μετά την εργασία τους, συγκεντρώνονταν σε ένα καφενείο που ήταν στο ισόγειο του κτηρίου που στεγάζονταν το ξενοδοχείο ‘ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ’ των αδελφών Τζουβαλέκη στη οδό Ξεν. Τριανταφυλλίδη πιο κάτω από τον Ιερό Ναό Αγίου Νικολάου , που είχε ένας βλάχος στην καταγωγή, από την Σαμαρίνα Γρεβενών, Αγοράστης στο επώνυμο. Εκεί σύχναζαν οι Βοϊώτες μετά την εργασίας τους και έπιναν τον καφέ τους , το τσίπουρο τους με καλό μεζέ που διέθετε το καφενείο από τα σπεσιαλιτέ τουρσί που κατασκευαζόταν στο μεγαλύτερο σε υψόμετρο χωριό της Ελλάδος, την όμορφη Σαμαρίνα Ακόμα και η αλληλογραφία των θαμώνων πήγαινε στο καφενείο. Όποιος ερχόταν από την Επαρχία Βοΐου και ήθελε να συναντήσει κάποιον χωριανό του , που έμενε στην Κοζάνη, στο καφενείο του Αγοράστη πήγαινε και τον συναντούσε. Στο καφενείο αυτό μάθαινες όλα τα νέα από την Επαρχία μας. Τέτοια στέκια οι Βοϊώτες είχαν και σε άλλες πόλεις, όπως στην Θεσσαλονίκη το καφενείου του Γιάννη Μπίμπου στην πλατεία Κολόμβου, στη Λάρισα , στα Τρίκαλα στο καφενείο Δήμτσα, στη Βέροια, στην Δράμα και αλλού.

Οι Βοιώτες που διέμεινα στην πόλη της Κοζάνης για να αναβιώσουν τα έθιμα της περιοχή τους, εκκλησιασμούς, πανηγύρια, κ.λ.π αποφάσισαν να κάνουν πανηγυρική Θεία Λειτουργία με αρτοκλασία. Ετσι να αναβιώσουν τα ήθη και έθιμα του Βοΐου, διάλεξαν το τότε εξωκκλήσι της Αγίας Παρασκευής που είναι στο Βορινό λόφο της πόλης το οποίο ήταν δεντροφυτεμένο με πολλά καλλωπιστικά δέντρα και πολύ πρασινάδα, τοπίο ανάλογο με την περιοχή του Βοίου. Εκεί λοιπόν αποφάσισαν και τους καλοκαιρινούς μήνες , κατά καιρούς, έκαμναν τέτοιες λειτουργίες στην Αγία Παρασκευή, Μετά την Θεία Λειτουργία προσφέρονταν διάφορα κεράσματα που έφερναν, από το σπίτι τους οι κάθε οικογένεια που έπερνε μέρος στην εκδήλωση, ‘η τα αγόραζαν από την αγορά και τα έξοδα τα έβαζαν , ρεφενέ, οι μεγαλύτεροι, Από τα κεράσματα κυριαρχούσε το Μπισκοτολούκουμο όπως συνηθίζονταν εκείνη την εποχή στην περιοχή μας, αλλά και σήμερα ακόμα στα πανηγύρια….

Αφού τελείωναν τα κεράσματα πήγαινε η κάθε παρέα, κατά χωριό ή ανάμεικτοι, στο πίσω μέρος του Ναού στο Πάρκο και κάτω από την σκιά των δέντρων έστρωναν τις κουβέρτες και κάθονταν οκλαδόν ή σε διάφορα σκαμνιά ή ξάπλωναν οι γεροντότεροι στις κουβέρτες με τα μαξιλάρια, οι δε νοικοκυρές και οι κοπέλες ετοίμαζαν τα μεζέδια για το ξεκίνημα του γεύματος με το τσίπουρο ως που να έρθουν τα φαγητά που η κάθε νοικοκυρά , το πρωί έστελνε στο φούρνο της γειτονιάς , που έψηνε και φαγητά ή τα είχαν έτοιμα από την προηγούμενη μέρα. Τις Κυριακές δεν παρασκεύαζαν ψωμί οι φούρνοι αλλά έψηναν μόνο φαγητά. Γίνονταν ανταλλαγή μεζέδων και συναγωνισμός στο καλό τσίπουρο μεταξύ κοντινών παρεών και στη συνέχεια οι καλλίφωνοι έπαιρναν και κανένα από τα τραγούδια του τόπου μας ώσπου να έρθουν τα φαγητά από την πόλη που πήγαιναν κυρίως οι άρρενες να τα πάρουν από τους φούρνους ή από τα σπίτια τους. Ώσπου να γίνει αυτό συνεχίζονταν η τσίπουρο κατάνυξη, Κατά τις μία και μισή ώρα το μεσημέρι άρχιζε το κυρίως μεσημεριανό φαγητό, Οι γυναίκες έστρωναν τα όμορφα τραπεζομάντηλα, τα καλύτερα που είχαν οι γυναίκες στα μπαούλα τους, τις πετσέτες και τα μαχαιροπήρουνα, τα πιάτα και τις όμορφες πίτες που είχαν ετοιμάσει από το σπίτι, Η πίτα που κυκλοφορούσε από παρέα σε παρέα ήταν θεαματική. Τι ήθελες, πρασόπιτα, τυρόπιτα, κολοκυθόπιτα, γαλατόπιτα, αυγόπιτα, καλαμποκόπιτα κ.λ.π και γινόταν ένας διαγωνισμός τρόπον τινά μεταξύ των νοικοκυρών. Ετσι γινόταν το φαγοπότι στην γιορτή αυτή , γιατί γιορτή θεωρούσαν την ημέρα αυτή οι Βοϊώτες. Αφού τελείωνε το φαγητό, ο Ανδρέας ο Γκόβας ,με την παρέα του και με τα μουσικά τους όργανα, περίμενε το τελείωμα του φαγητού και τότε άρχιζε από τη γωνιά που καθόταν, να παίζει το κλαρίνο το νουμπέτι και να σιγοντάρει σιγανά  σιγανά  το νταούλι και ο Τζήκος δίπλα του να παίζει το βιολί. Τότε οι πιο θερμόαιμοι και μερακλήδες του χορού τον φώναζαν να πλησιάσει και άρχιζε ο χορός κατά παρέες. Άμα τελείωνε η μία παρέα, δηλαδή χορεύαν όλοι της παρέας ο Ανδρέας πήγαινε σε άλλη παρέα και συνέχιζε. Αυτό ο Γκόβας και η παρέα του το έκανε με το αζημίωτο βέβαια  γιατί έπεφτε λιάνομα, όπως το λένε στην μαστορική γλώσσα, έπεφταν δηλαδή χρήματα που κερνούσαν οι μεγαλύτεροι και γεροντότεροι και έτσι ο Ανδρέας και η παρέα του τα οικονομούσαν. Το γλέντι αυτό κρατούσε μέχρι αργά το απόγευμα. Έτσι τελείωνε η γιορτή  γιατί οι Βοϊώτες  αυτή τη μέρα τη γλεντούσαν σαν να βρίσκονταν ο καθένας στο χωριό του. Εκείνοι που διακρίνονταν στο χορό, ενδεικτικά αναφέρω, ήταν

Ο Γιατρός Κλεάνθης Γκισάκης,

Ο Γιάννης Καραβίδας γιος του Βασίλη Καραβίδα που ήταν γραμματέας στο Πρωτοδικείο Κοζάνης,

οΔημητρης Γκαβανάς

ο μπαρμπαΓιάννης Μπαμπαλής και άλλοι.

Ο Πατέρας μου δεν ήταν τόσο μερακλής στο χορό αλλά ήταν καλός στο κρασί και τον καλό μεζέ και ήθελε να καμαρώνει να χορεύουν οι δικοί του, έπονται δε οι υπόλοιποι χορευταράδες και νεώτεροι σε ηλικία άνδρες και γυναίκες.

Ο καιρός περνούσε και όλο και περισσότεροι Βοϊώτες ερχόταν στην πόλη της Κοζάνης, είτε για δουλειά σαν δημόσιοι υπάλληλοι, δάσκαλοι, Καθηγητές ,Γιατροί, Δικηγόροι κ.λ.π και έτσι αυξάνονταν ο αριθμός των Βοϊωτών στην πόλη και έγινε μια μεγάλη Βοϊώτικη παροικία στην Κοζάνη.

Αφού έγινε αρκετά μεγάλη η Παροικία των Βοϊωτών στην Κοζάνη, κατά το έτος 1961 οι τότε νεαροί Δικηγόροι Νίκος Ντινόπουλος από το Κριμίνι και ο Μιχαήλ (Μήνος όπως τον φωνάζουν) Παπαχρήστος από το Δασύλλιο, ανέλαβαν , αμισθί , να κάνουν τις σχετικές ενέργειες ώστε να δημιουργηθεί ένας επίσημος Σύλλογος Βοϊωτών στην πόλη της Κοζάνης, με καταστατικό, Συμβούλιο κ.λ.π. Έκαναν μία κατάσταση με τριάντα –σαράντα ονόματα με υπογραφές. Τα άτομα αυτά συνήλθαν   και ψήφισαν το Καταστατικό, που συνέταξαν οι Δικηγόροι όπως προκύπτει από το υπ’ αριθμ Ένα (1) πρακτικό της 12 Μαρτίου του έτους 1961, το οποίο κατετέθη στο πρωτοδικείο Κοζάνης για έγκριση και να λειτουργήσει νόμιμα ο Σύλλογος. Το πρακτικό το παραθέτω ως έχει από το Βιβλίο πρακτικών του Συλλόγου,

ΑΡΙΘΜ.1^Ο  ΠΡΑΚΤΙΚΟΝ ΙΔΡΥΣΕΩΣ ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ.

Εν Κοζάνη σήμερον την 12^ην Μαρτίου 1961 έτους, ημέραν  Κυριακήν και ώραν 11:30 πμ. ,συνέλθοντες οι κάτωθι υπογεγραμμένοι απεφασίσαμεν την ίδρυσιν Σωματείου υπό την επωνυμίαν ‘Σύλλογος Βοιωτών Κοζάνης η με έδραν την Πόλην της Κοζάνης και σκοπόν την καλλιέργειαν επαφών και γνωριμιών των εκ της επαρχίας Βοίου καταγόμενων κατοίκων της Κοζάνης, την προάσπισιν των υλικών και ηθικών συμφερόντων των μελών του, την ενισχυσιν και προστασίαν των εξ’αυτών εχόντων ανάγκην, τ ην ανάπτυξιν του εθνικού φρονήματος και του μορφωτικού επιπέδου αυτών και την ενίσχυσιν πάσης προσπάθειας αποβλεπούσης εις την πρόοδον και ανάπτυξιν της Επαρχίας Βοίου και προς τούτο εψηφίσαμεν το οικείου καταστατικόν αποτελούμενον εκ δέκα εννέα (19) άρθρων και εξελέξαμεν προσωρινώς διοικούσαν επιτροπήν αποτελεσθείσαν εκ των 1)Δημήτριον Γκαβανά του Γεωργίου 2)Γκισάκη Κλεάνθη του Νικολάου 3)Τσαμπίρην Δημητρίου του Κωνσταντίνου 4)Τζουβαλέκη Γρηγορίου του Ευσταθίου 5)Χονδροκώστα Ευάγγελου του Αλεξάνδρου, εις ήν παρέχουσιν την εντολήν της υποβολής του ψηφισθέντος καταστατικού προς κύρωσιν παρά τω αρμοδίω Πρωτοδικείω και εγγραφήν του Σωματείου εις το οικείον βιβλίον Σωματείων

Εφ΄ω συνετάγει το παρόν και υπογράφεται ως έπεται.

Οι Ιδρυταί

1)      Ανδρέας Λαλόπουλος 2)Ηρακλής Μπάμπαλης  3)Δημήτριος  Τζαμπίρης 4)Σεραφείμ Χονδροκώστας  5)Ιωάννης Τζιμόπουλος  6)Σωτήριος Δημόπουλος 7)Ευθύμιος Παλέτας 8)Δημήτριος  Γκαβανάς  9)Κλεάνθης Γκισάκης  10)Παναγιώτης Ευαγγελόπουλος 11)Ιωάννης Μάλαμας 12)Χρήστος Ζιώτας 13)Άγγελος Πετρόπουλος 14)Μιχαήλ Σαμαρινιώτης 15)Λάζαρος Παπαιωάννου 16)Φώτιος Τσατσόπουλος 17)Κωνσταντίνος Ζιώτας 18)Δημήτριος Παπακωτούλας 19)Θεμιστοκλής Ζηκόπουλος 20)Δημήτριος Γκόλας 21)Δημήτριος Τζιμάνης 22)Πούλιος Σκόρδας 23)Ευάγγελος Χονδροκώστας 24)Γρηγόριος Τζουβαλέκης 25)Αθανάσιος Παπαχρήστος 26)Μιλτιάδης Τζουβαλέκης

Στο δεύτερο πρακτικό του συλλόγου αναφέρεται στη γενική συνέλευση των μελών για την εκλογή νέου διοικητικού συμβουλίου σύμφωνα με τις διατάξεις του εγριθέντος καταστατικού το οποίο παραθέτω ως έχει

                                                                Αριθμ.2

                ΠΡΑΚΤΙΚΟΝ ΕΚΛΟΓΗΣ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΥΠΟ ΤΗΣ ΓΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΩΣ Του συλλόγου Βοιωτών Κοζάνης

Η Αγία Παρασκευή (Συνεδρίασης της 25^ην Ιουνίου 1961)

   Εν Κοζάνη σήμερον την 25^ην Ιουνίου ,ημέραν Κυριακήν και ώραν 11^ην πμ. συνελθούσα η γενική συνέλευσις του σωματείου ΄Σύλλογος  Βοιωτών Κοζάνης η Αγία Παρασκεύη΄εν τη αιθούση της Δημοτικής βιβλιοθήκης Κοζάνης, μετά  πρόσλησιν της προσωρινής διοικούσης επιτροπής του σωματείου διά του τύπου της πόλεως, ίνα προβή εις την εκλογήν του διοικητικού συμβούλιου του συλλόγου, συμφωνώ προς το άρθρο 14 του καταστατικού, επικυρωθέντος υπό της υπ αρ.90/1961 αποφάσεως του πρωτοδικείου Κοζάνης και ευρισκόμενη εν νομίμω απαρτία, προέβη εν αρχή εις την εκλογήν ως Προέδρου αυτής τον Γεώργιο Γκιουλέκα και γραμματέως αυτής τον Νικόλαο Ντινόπουλο. Μεθ ό προκειμένης της εκλογής των μελών του διοικητικού συμβουλίου, διενεμήθησαν εις τα παριστάμενα μέλη ψηφοδέλτια, προς ψήφησιν των μελών του διοικητικού συμβουλίου και της εξελεγκτικής επιτροπής του συλλόγου και εξελέγη Εφορευτική επιτροπή δια την διενέργειαν της ψηφοφορίας αποτελεσθείσαν εκ των

1.       Ιωάννου Μάλαμα

2.       Ευάγγελον Χονδροκώστα

3.       Αγγέλου Πετροπούλου.

Μετά την διενέργειαν της ψηφοφορίας και την διαλογήν των ψηφοδελτίων, έλαβον δια μεν το Διοικητικόν Συμβούλιον τους κάτωθι ψήφους

1.       Νικόλαος  Ντινόπουλος                 δέκα εννέα (19)

2.       Ευάγγελος Χονδροκώστας          δέκα οκτώ   (18)

3.       Δημήτριος Γκαβανάς                     δέκα πέντε (15)

4.       Κλεάνθης Γκισάκης                         δέκα τέσσερις (14)

5.       Ιωάννης Τζιμόπουλος                    δέκα τέσσερις (14)

6.       Ανδρέας Μπαμπαλής                    δέκα τέσσερις (14)

7.       Μιλτιάδης Τζουβαλέκης               δέκα τρείς (13)

8.       Χρήστος Ζιώτας                                                δέκα τρείς (13)

9.       Αγγελος Πετρόπουλος                  δέκα τρείς (13)

10.   Ιωάννης Μάλαμας                          ένδεκα (11)

11.   Ευθύμιος Παλέτας                          έξη (6)

12.   Ανδρέας Λαλόπουλος                   πέντε (5)

13.   Δημήτριος Παπούλιας                   πέντε (5)

14.   Δημήτριος Τζιμάνης                        πέντε (5)

15.   Βασίλειος Χαρόβας                        τέσσερεις (4)

16.   Νικόλαος Αθανασιάδης                              τέσσερεις (4)

Εξελέγησαν για το επταμελές Διοικητικόν Συμβούλιον και κατά σειρά επιτυχίας  οι Ντινόπουλος Νικόλαος, Ευάγγελος Χονδροκώστας, Δημήτριος Γκαβανάς, Κλεάνθης Γκισάκης , Ιωάννης Τζιμόπουλος,Ανδρέας Μπαμπαλής, ως δε 7^ον μέλος και μετά την διενεργηθήσαν κλήρωσιν, μεταξύ των ισοψηφούντων Μιλτιάδη Τζουβαλέκη, Χρήστου Ζώτα, και Αγγελου Πετρόπουλου, εξελέγη ο Μιλτιάδης Τζουβαλέκης. Μετά την εκλογήν των ανωτέρω τακτικών μελών, ωριασθησαν ως αναπληρωματικά μέλη οι Χρήστος Ζιώτας,Αγγελος Πετρόπουλος, Ευθύμιος Παλέτας, Δημήτριος Τζιμάνης Δημήτριος Παπούλιας, Βασίλειος Χαρόβας, και Νικ Αθανασιάδης. Δια δε την Εξελεγκτικήν Επιτροπή έλαβον ψήφους

1.       Ιωάννης Μάλαμας εξ (6)

2.       Ανδρέας Λαλόπουλος εξ (6)

3.       Δημήτριος Τζιαμπίρης εξ (6) οίτινες και εξελέγησαν μέλη της τριμελούς εξελεγκτικής επιτροπής, κατ άρθον 14 του καταστατικού.

Εφ ω συνετάγη το παρόν πρακτικόν υπογράφεται ως επεται.

Το τρίτο Πρακτικό έγινε την 2^α Ιουνίου με το οποίο καταρτίστηκε σε σώμα το πρώτο Διοικητικό Συμβούλιο το οποίο είναι

        Πρόεδρος                                           Κλεάνθης Γκισάκης

        Αντιπρόεδρος                                   Δημήτριος Γκαβανάς

        Γεν Γραμματεύς                                               Νικόλαος Ντινόπουλος

        Ταμίας                                                  Ευάγγελος Χονδροκώστας

        Μέλη                                                     Ιωάννης Τζιμόπουλος

                                                                        Ανδρέας Μπαμπαλής

                                                                        Μιλτιάδης Τζουβαλέκης.

Ετσι καταρτίστηκε το πρώτο Διοικητικό Συμβούλιο και άρχισε ο  Σύλλογος  Βοϊωτών Κοζάνης να λειτουργεί  επίσημα πλέον, με όλες τις διαδικασίες που προβλέπει η νομοθεσία και το καταστατικό του Συλλόγου.  Η πρώτη εκδήλωση του Συλλόγου ήταν να κάνει τη Θεία λειτουργία στο εξωκκλήσι της Αγίας Παρασκευής και να γίνει η συνάθροιση των μελών του Συλλόγου επίσημα, με Διοικητικό Συμβούλιο και με επισημότητα με τις τοπικές και Διοικητικές Αρχές της Πόλης. Στην εκδήλωση αυτή ‘έγιναν όλα τα καθιερωμένα των προηγούμενων ετών , τα κεράσματα και οι σχετικές ομιλίες από τον Πρόεδρο και τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου κλπ.

        Στη συνέχεια έγιναν και άλλες εκδηλώσεις, συνεστιάσεις των μελών, εκδρομές και επισκέψεις όπως Γηροκομείο, Νοσοκομείο για τη διανομή διαφόρων δώρων κ.λπ. Με  αυτές και πολλές άλλες εκδηλώσεις έκλεισε ο κύκλος του Διοικητικού Συμβουλίου και αμέσως τον επόμενο χρόνο εξελέγη το νέο Διοικητικό Συμβούλιο το οποίο και αυτό έκανε διάφορες εκδηλώσεις.

Τα χρόνια περνούσαν και κάθε χρόνο έβγαινε νέο Διοικητικό Συμβούλιο το οποίο προσπαθούσε να βελτιώσει τις δραστηριότητες του Συλλόγου οι οποίες στόχευαν στη σύσφιξη των σχέσεων μεταξύ των μελών και της Επαρχίας αντίστοιχα και περισσότερο με τους νέους, κάνοντας διάφορες εκδρομές στην Επαρχία μας, να γνωρίσουν από κοντά τα χωριά μας  και τις ομορφιές των χωριών των γονιών τους. Στις τακτικές εκδηλώσεις του ο Σύλλογος καθιέρωσε Τον Αποκριάτικο χορό. Κάθε χρόνο την περίοδο των Απόκρεω  γινόταν ο Χορός των Βοϊωτών με τοπικά όργανα (ορχήστρα) και με τα πατροπαράδοτα έθιμα της Επαρχίας μας . Ο χορός μας έχει πάρει τέτοιες διαστάσεις που μαζευόταν τόσος κόσμος, μέλη και φίλοι του Βοίου που δεν μας χωρούσε καμιά αίθουσα χορευτικού κέντρου της Πόλης και αναγκαζόταν οι διοργανωτές να τρέχουν στα περίχωρα όπως στο χωριό Κρόκος στο οικογενειακό κέντρο οι Πέστροφες ή στο Πρωτοχώρι στα Λευκάδια που είχαν κάνει μεγάλες αίθουσες για χορούς, Τον αποκριάτικο χορό μας τον προτιμούσαν περισσότερο από τους άλλους χορούς καθόσον το γλέντι γινότανε ομαδικό κατά τον παραδοσιακό τρόπο και με τα έθιμα της Επαρχίας μας και τα ξακουστά συγκροτήματα δημοτικής μουσικής, όπως Το Τσιμούλι ο Κώστας Ντίμτσιος από τον Πεντάλοφο, ο Μηνάς Μπέτζιος, ο Άγγελος Τσακνάκης από το Βυθό, ο Νίκος Αδαμόπουλος, από το Βυθό και διέμεινε στο Αργος Ορεστικό, και άλλα συγκροτήματα των οποίων τα ονόματά τους μου διαφεύγουν. Η συρροή των μελών του Συλλόγου και των πολλών φίλων του στις διάφορες εκδηλώσεις ήταν μεγάλη εν συγκρίσει με τους άλλους Συλλόγους που λειτουργούσαν στην πόλη της Κοζάνης. Για τις διάφορες εκδηλώσεις του Συλλόγου τα κατά καιρούς Διοικητικά Συμβούλια εργάστηκαν με πολύ μεράκι για το Σύλλογο.

                Από της ιδρύσεως ο Σύλλογος δεν είχε γραφείο για την λειτουργία του, φιλοξενούνταν αρχικά στο Χαρτοπωλείο του Δημητρίου Γκαβανά, στο γραφείο του δημοσιογράφου και εκδότη της εφημερίδας ‘’ Δυτική Μακεδονία ’’ Ιωάννη Ζηκόπουλου και σε διάφορα καφενεία όπου και σύχναζαν οι Βοϊώτες. Μετά από αρκετό καιρό και όταν έγινε το Εκκλησιαστικό μέγαρο απέναντι του Ιερού Ναού του Αγίου Νικολάου και διέθετε γραφεία για ενοικίαση ο Σύλλογος νοίκιασε στο μέγαρο αυτό ένα αρκετά μεγάλο γραφείο το οποίο επίπλωσε καταλλήλως, συνέδεσε και τηλέφωνο τη ευγενή φροντίδα του από της ιδρύσεως μέλους και υπάλληλος του Ο.Τ.Ε Κοζάνης, Ηρακλή Μπαμπαλή από τον Πεντάλοφο. Στην επίπλωση συνέδραμαν, το κατάστημα Αφων Σαρρή καθόσον ο Αντώνης Σαρρής είναι γαμβρός στη θυγατέρα του Νιόκου Βαργιάμη από τον Αυγερινό, ο Μίνος (Μιχαήλ) Παπαχρήστος Δικηγόρος από το Δασύλλι, προσέφερε ένα μεγάλο γραφείο, και άλλοι, με χρηματικά ποσά, τους οποίους δεν θυμάμαι. Βέβαια όλη αυτή η ενέργεια της στέγασης, έγινε επί προεδρίας του Διοικητικού Συμβουλίου του Συλλόγου Χονδροκώστα Σεραφείμ, υπάλληλο του Ι.Κ.Α. στο υποκατάστημα της Κοζάνης και είναι ένας από τα ιδρυτικά μέλη του Συλλόγου.

                Τα κατά καιρούς δοικητικά Συμβούλια του Συλλόγου μπορείται να τα δείτε στην σελίδα στο αντίστοιχο άρθρο

                Αυτή είναι με λίγα λόγια η Ιστορία του Συλλόγου Βοϊωτών Κοζάνης μέχρι σήμερα όπως εγώ τον έζησα καθόσον είμαι ένα από τα ιδρυτικά μέλη και με συμμετοχή στα Διοικητικά Συμβούλια μέχρι και προτελευταίου σαν μέλος, Ταμίας, Πρόεδρος και Γενικός Γραμματέας.

                                Κοζάνη   13  Μαρτίου  2009

                              Σεραφείμ Αλεξ. Χονδροκώστας

                                     Τ.   Διευθυντής   Ι.Κ.Α.

                                       Συνταξιούχος