Τελευταία Νέα
- Φασιανός των Δέλτα
- Γιάννης Ανδρέα Μπαμπαλής
- Ετήσιος Χορός Συλλόγου 2010
- Ημερίδα για τα μονοπάτια της Πίνδου
- Η ΝΕΑ ΕΔΡΑ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ
- Το χορευτικό Τμήμα στο 4ο Καστανοπάζαρο Πενταλόφου
- Ο ΑΕΤΟΣ ΠΑΝΩ ΑΠ’ ΤΗ ΓΚΡΑΝΤΙΤΣΚΑ
- Η περιοχή του Βοΐου ως προορισμός εναλλακτικών μορφών τουρισμού.
- ΤΟ ΧΟΡΕΥΤΙΚΟ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΣΤΟ ΡΟΔΟΧΩΡΙ
- Σεραφείμ Χονδροκώστα - Ο Σύλλογος Βοϊωτών Κοζάνης
|
Η Επαρχία Βοΐου καλύπτει το νοτιοδυτικό τμήμα του Νομού Κοζάνης και πήρε το όνομά της από το ομώνυμο βουνό, που εκτείνεται κατά μήκος των συνόρων της με το νομό Καστοριάς. Στις ανατολικές υπώρειες αυτού του βουνού ήταν κτισμένη η αρχαία πόλη Β Ο Ι Ο Σ , που η κάτοικοί της , καθώς και όλοι όσοι κατοικούσαν στην γύρω περιοχή ήταν καθαρόαιμοι Έλληνες της Δωρικής φυλής . Η Επαρχία βοΐου υπήρξε τόπος που φιλοξένησε ελληνικά φύλλα, τα οποία κατεβαίνουν από την κεντρική ευρώπη , παρέμειναν πολλά χρόνια, πριν προχωρήσουν για τους τόπους της οριστικής εγκατάστασης. Από τα αρχαία εκείνα χρόνια Ελληνικά φύλλα, το Δωρικό Γένος, το οποίο «οίκεε εν Πίνδο Μακεδνόν καλεόμενον», ρίζωσε για πάντα στη μακεδονική γη. Ατελείωτες γενιές προγόνων μας έζησαν στην επαρχία μας. Πλήθος γνωστά και άγνωστα γεγονότα και πολλοί στρατοί και λαοί πέρασαν. Ένα πλήθος λείψανα από προϊστορικά κάστρα είναι σπαρμένα σε ολόκληρη την βοϊακή έκταση. «Πόλεις» και οικισμοί πχ Αξιόκραστο, Εράτυρα, Λικνάδες, Μπουφάρι, Απιδέα, Νέα Σπάρτη, Παλαιόκαστρο, Πλατανιά, Σιανίση Τσοτυλίου κ.λ.π. ‘οπου αποκαλύφθηκαν αξιόλογα αρχαία αντικείμενα (τάφοι με πλούσια κτερίσματα, αγάλματα θεών και ανθρώπων, επιτύμβιες στήλες, επιγραφές, ποικίλα αγγεία, όπλα, νομίσματα, χρυσά κοσμήματα, λίθινα εργαλεία και ένα πλήθος άλλα αντικείμενα) μας θυμίζουν τους ηρωικούς εκείνους χρόνους. Η επαρχία Βοΐου διοικητικά ανήκε στο κράτος Ελίμειας. Οι γεωργοί και οι τσοπάνηδες του Βοΐου έδιναν επίλεκτους και εύρωστους στρατιώτες στους βσιλειάδες της Ελίμειας και συνέχεια των ενωμένων κρατών της Μακεδονίας ,που με αρχηγό το θεόμορφο Μέγα Αλέξανδρο έφεραν τα μακεδονικά λάβαρα μέχρι τις Ινδίες. Το 167 π.Χ. ο νομός Κοζάνης μαζί και επαρχία Βοΐου περιήλθε στην κυριαρχία των Ρωμαίων, που κρατησε μέχρι το 395 μ.Χ. Στα βυζαντινά χρόνια και αργότερα στα χρόνια της Τουρκοκρατίας, κατέβαιναν, όπως μας λέει η Ιστορία οι βάρβαρες φυλές : Οι Κέλτες, οι Γαλάτες, οι Γότθοι του Αλάριχου, οι Ούνοι του Αττίλα, οι Νορμανδοί, οι Φράγκοι, οι Σλάβοι, οι Βούγλαροι, σαν κύματα φουρτουνιασμένης Θάλασσας διαδέχθηκε η μία την άλλη. Με την υποδούλωση στους Τούρκους άρχισε να επικρατεί παντού η καταστροφή , η ερήμωση. Η σκλαβιά ήταν σκληρή και ανυπόφορη. Τότε πολλά χωριά δοκιμάστηκαν σκληρά από τους ομαδικούς εξισλαμισμούς , πολλά καταστράφηκαν από τις συνεχείς ληστρικές επιδρομές των τουρκοαρβανιτικών συμμοριών και πολλά έγινα τσιφλίκια μπέηδων και αγάδων. Το σκοτάδι της αμάθειας εχει απλωθεί παντού. Οι Τούρκοι δεν επέτρεπαν την ίδρυση σχολείων. Οι Ραγιάδες δεν έμειναν εντελώς αγράμματοι. Ιδρυσαν τα «κρυφά σχολεία», που λειτουργούσαν στους νάρθηκες των εκκλησιών, στα μοναστήρια και σε άλλα κρυφά μέρη. Το 1871 ιδρύθηκε στο Τσοτύλι το Γυμνάσιο και στα 1873 ανηγέρθηκε το Γυμνάσιο – Οικοτροφείο , από την ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗ ΦΙΛΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΑΔΕΛΦΟΤΗΤΑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ. Στα 1888 ανεγέρθηκε στην Σιάτιστα το ΤΡΑΜΠΑΝΤΖΕΙΟ Γυμνάσιο, με δαπάνη του Σιατιστινού ευεργέτη Ιωάννη Μ. Τραμπαντζή. Ο ορεινός πληθυσμός της Πίνδου και του Βοΐου ζυμωμένος με τα κακοτράχαλα βουνά, πλούσιος σε δωρική αρετή, η ζωη του ήταν, από το 1453, ένας συνεχείς και ασταμάτητος αγώνας. Βρισκόταν πάντα σε επαναστατική διέργεση, πάντα με το όπλο στο χέρι και δεν έχανε ευκαιρία που να μην δείξει την αγωνιστικότητα του. Μέχρι του 1926 η επαρχία νοτίως του Αλίακμονα ονομαζόταν Ανασελίτσα (Ανω Σέλιτσα) με κέντρο διοικητικό την Νεάπολη και οικονομικό και πνευματικό το Τσοτύλι. Στον Μακεδονικό Αγώνα (1904-1908) οι Βοϊώτες βοήθησαν ποικιλότροπα τους Μακεδονομάχους να φέρουν σε πέρας την αποστολή που είχαν αναλάβει, να απαλάξουν την Μακεδονία από τους κομιτατζίδες . Η Επαρχία Βοΐου απελευθερώθηκε από τον Τουρκικό Ζυγό τον Οκτώβριο του 1912. Οι Βοϊώτες έδιναν παρόν στους Εθνικούς Αγώνες : στον Α Παγκόσμιο Πόλεμο (1914-1918) (ο πρώτος νεκρός στρατιώτης της Αμερικής στην Ευρώπη το 1914 είναι ο Βυθινός Καλύβας), στην μικρασιατική εκστρατεία 1919-1922 και στον ελληνοϊταλικό πόλεμο . Στον Ελληνοϊταλικό Πόλεμο γράφτηκε το έπος της Ελληνίδας της Πίνδου που από τον Άγιο Γεώργιο Βουχωρίνας φορτωμένες με τα πολεμοφόδια στην πλάτη τους έφταναν στα Αλβανικά σύνορα με αυτοθυσία . Αυτή η γυναίκα του Βοΐου στέκει αγέροχα και ατενίζει το Βόιο από τον Πεντάλοφο και θυμίζει σε όλους μας την αυτοθυσία και την γεναιότητα της Βοϊώτισας Μάνας, Αδελφής η οποία στάθηκε ένας από τους αποφασισικούς παράγοντες της Νίκης του Έπους του ΣΑΡΑΝΤΑ. |
Online Χρήστες
Έχουμε 1 επισκέπτης συνδεδεμένουςΧορηγοί
τηλ. 2461022962
Σχεδίαση Ιστοσελίδων
Ειδήσεις Κοζάνης